اين حال من بي توست
بغض غزلي بي لب
                     افتاده ترين خورشيد
                         زير سم اسب شب
اين حال من بي توست
دلداده تر از فرهاد
                     شوريده تر از مجنون
                حسرت به دلي در باد
پيدا شو که مي ترسم
از بستر بي قصه
                  پيدا شو نفس برده 
                     مي ترسه ازت غصه
بي وقفه ترين عاشق
موندم که تو پيداشي
                     بي تو همه چي تلخه 
               بايد که تو هم باشي

دوستاي خوب مثل ستاره ها هستند
حتي وقتي نمي بينيشون بازم خيالت راحته که سر جاشون هستن

فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند که موجی

رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

که خود در میان غزل ها بمیرد

گروهی بر آنند کاین مرغ زیبا

کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد

شب مرگ از بیم آنجا شتابد

که از مرگ غافل شود تا بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم

ندیدم که قویی به صحرا بمیرد

چو روزی از آغوش دریا بر آید

شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش وا کن

که می خواهد این قوی تنها بمیرد

گفتم: عقلم، گفت که: حیران منست

گفتم: جانم، گفت که: قربان منست

گفتم که: دلم، گفت که: آن دیوانه در سلسله ی زلف پریشان منست

اشک چشمم اثری در دل   جانانه نکرد

آخر این سیلی رهی باز در آن خانه نکرد

آنچنان کرد به جان آتش   سودای غمت

کاتش شمع  ببال و پر پروانه نکرد

مست و آسیمه سر  از خانه برون آمد و هیچ

رحم بر حال  دل   عاشق دیوانه نکرد

جز غم ِ خانه بر انداز تو ای گنج مراد

غم عشق دگری در دل  ما خانه نکرد

گردش  چشم سیه مست تو را  هر کس دید

نظری بر می و بر گردش پیمانه نکرد

دوش واعظ سخن از روضه ی رضوان می گفت

خرّم آنکس که چو من  گوش به افسانه نکرد

«الفت» از ناله ی ما سنگ به فریاد آمد

بخت بد بین اثری در دل  جانانه نکرد

ازدواج مثل اجرای يك نقشه جنگی است كه اگر در آن فقط يك اشتباه صورت بگيرد جبرانش غير ممكن خواهد بود. ( بورنز )