| تبليغات | X |
و دست عاشق در دست ترد ثانيه هاست.
و او و ثانيه ها مي روند آن طرف روز.
و او و ثانيه ها روي نور مي خوابند.
و او و ثانيه ها بهترين كتاب جهان را
به آب مي بخشند.
یکی درد و یکی درمان پسنده
یکی وصل و یکی حجران پسنده
من از درمان و درد و وصل و حجران
پسندم آنچه را جانان پسنده
_________¤¤¤¤¤¤¤¤____________¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_____¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
___¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_______¤¤¤¤¤
__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_________¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤________¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_____¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤___¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤_¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
__¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
____¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
______¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
____________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
______________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_________________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
___________________¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_____________________¤¤¤¤¤¤
______________________¤¤¤¤
_______ـــــــــــــــــــــــ______¤¤
در درون من دردی نهفته است که هیچ کس جز من نداند
و درمانش هیچ کس جز تو نتواند
درد من عشق است و درمان معشوق
از خودم بید خوب بیید ؟
زندگی نکن برای مردن
بمیر برای زندگی کردن
اینم از مطالب خوبی که دوستان لطف کردن برام فرستادن
اینکه تمام عشقت رو به کسی بدی ، تضمینی بر این نیست که اونم اینکارو بکنه
پس انتظار عشق متقابل نداشته باش تا اینکه عشق آروم آروم تو قلبش رشد کنه و
اگه اینطور نشه خوشحال باشی که توی دل تو رشد کرده
عیدت مبارک
کاش چون برگ خزان دیده شبی
زیر پاهای تو میافتادم
بهر اثبات وفاداری خویش
زیر پاهای تو جان می دادم
به هوش بودم از اول که دل به کس
نسپارم!
صورت تو بديدم نه عقل ماند و نه هوشم!!!
امشب از آسمان دیده تو
روی شعرم ستاره می بارد
در سکوت سپید کاغذها
پنجه هایم جرقه می کارد
شعر دیوانه تب آلودم
شرمگین از شیار خواهشها
پیکرش را دوباره می سوزد
عطش جاودان آتشها
آری آغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیاندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
از سیاهی چرا حذر کردن
شب پر از قطره های الماس است
آنچه از شب می ماند
عطر سکرآور گل یاس است
آه بگذار گم شوم در تو
کس نیابد زمن نشانه من
روح سوزان آه مرطوب
بوزد بر تن ترانه من
آه بگذار زین دریچه باز
خفته در پرنیان رویاها
با پر روشنی سفر گیرم
بگذرم از حصار دنیاها
دانی از زندگی چه می خواهم؟
من تو باشم... تو...پای تا سر تو
زندگی گر هزار باره بود
بار دیگر تو... بار دیگر تو
انچه در من نهفته دریایی است
کی توان نهفتنم باشد
با تو زین سهمگین توفان
کاش یاری گفتنم باشد
بس که لبریزم از تو می خواهم
بدوم در میان صحراها
سر بکوبم به سنگ کوهستان
تن بکوبم به موج دریاها
بس که لبریزم از تو می خواهم
چون غباری ز خود فرو ریزم
زیر پای تو سر نهم آرام
به سبک سایه تو آویزم
آری آغازدوست داشتن است
گرچه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیاندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
فروغ فرخزاد
به اعماق دل تنها کسی که دوستش دارم
عزيز دلم سلام
بايد صبر کرد و عاشق ماند
تا هميشه
و در هر شرايطی
خوش باوران بر اين باورند که مارا زمانه از هم دور خواهد ساخت
غافل از اينکه پيوند ما اين نيست که در چشمان آنان لانه کرده است
ما در دل هم جا خواهيم داشت .....
دوستت دارم ...
به هر قيمت و در هر زمان
دير يا زود به دست می آورمت..
ميان دو ديدار قسمت کنيم.
بيا با هم از حالت سنگ چيزی بفهميم.
بيا زودتر چيزها را ببينيم.
بيا آب شو مثل يک واژه در سطر خاموشی ام.
بيا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را.
و آن وقت من مثل ايمانی از تابش استوا گرم
ترا در سرآغاز يک باغ خواهم نشانيد.
دلم گرفته٬ تصوير تو اکنون مقابلم جان پيدا کرده
و چون خواب در چشمانم می چرخد
گل قشنگم٬ امشب برای من شبی است غم انگيز
انگار آسمان نيز حال مرا دارد
انگار آسمان نيز غمی بزرگ آزارش می داد و عقده اش را به وسيله ی اشک های يخی به روی زمين سرد و خاکی٬ زمينی سياه و پر کينه جاری می سازد
نمی دانم؟!...
شايد هم آسمان برای غم عاشقان روی زمين گريه می کرد غم عاشقانی مثل من...
اگر می خواهيد طعم عشق را بچشيد
فقط آن را ابراز کنيد
بهترين راه برای کسب محبت
محبت کردن است
عاشق بشیم
ولی عاشق موندن یادمون نره !!!
تقدیم به تو عزیزترینم
ای همه مردم،در این جهان به چه کارید؟
عمر گرانمایه را چگونه گذارید؟
هر چه به عالم بود اگر به کف آرید،
هیچ ندارید اگر که عشق ندارید.
وای شما، دل به عشق اگر نسپارید
گر به ثریا رسید هیچ نیرزید
عشق بورزید،
دوست بدارید!
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
تو كتابا عشقو خوندم , عكس خورشيدو سوزوندم
جاي خورشيد تو كتابا , نقش چشماتو نشوندم
توي شبهاي من و تو , لب عاشق بي صدا نيست
توي دنياي من و تو , واسه غم ها ديگه جا نيست
تو همون عشقي كه با تو , بغض كينه ها مي ميره
از تو دستاي لطيفت , مرغ شادي پر ميگيره
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
اين نه شعري بي نشونه ,نه تب داغ شبونه
خون عشقه توي رگهام , كه از عاشقي مي خونه
اي تو تنها خواهش من , گرمي نوازش من
سر رو سينه هات مي ذارم ,اي همه ارامش من
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
وقتی ستاره تو آسمونه
شب نمی ترسه که یه شب تنها بمونه
وقتی تو هستی عشقت بهونه
نمی ترسم از بازیهای این زمونه
ما مال همدیگه ایم خودت می دونی
ستاره ی قلب منی با من می مونی با من می مونی
تو می مونی تو می مونی
توی چشمای تو دیدم لطف خدا رو
نگاه کردم دیدم جام جهان نما رو
خزون بودم هدیه کردی فصل بهارو
خدا این جور نوشته سرنوشت ما رو
ما مال همدیگه ایم خودت می دونیستاره ی قلب منی با من می مونیبا من می مونی
وای ستاره دل آسمونه
خونه ی شاهد عشق ما کهکشونه
وقتی تو هستی امید خونه
از جنس عشقه کلید این آشیونه
ما مال همدیگه ایم خودت می دونیستاره ی قلب منی با من می مونیبا من می مونیبا من می مونی
با تو می مونم تا همیشه
شبا بی تاب و بی دارم
تو آرومی تو در خوابی
شبم تاریک و خاموشم
تو خورشیدی که می تابی
یخم سردم زمستونم
تو گرمای تابستونی
کویرم خشک و لب تشنه تو سبز سبز تو بارونی
منم بی پر و بال خسته
تو اما اوج پروازی
منم شعر فراموشی
تویی که نغمه پردازی
منم محتاج یک آغاز
به فکر لحظهء پرواز
که با تو همسفر باشم
تا تو همساز و هم آواز
بساز با من نترس از من
نترس از سردی دستام
بخون تا من بگو با من
که با تو راهی فردام
به من معنی بده با عشق
منو با عشق احیا کن
رو به زندون تنهایی
در و پنجره ای وا کن
به این دنیای بی رنگم
بزن نقشی بده رنگی
که دلگیرم و افسرده
از این دنیای بی رنگی
منم بی پر و بال خسته
تو اما اوج پروازی
منم شعر فراموشی
تویی که نغمه پردازی
اي كه می پرسي نشان عشق چيست ؛ عشق چيزي جز ظهور مهر نيست عشق يعني مهر بي چون و چرا ؛ عشق يعني كوشش بي ادعا عشق يعني مهر بي اما و اگر ؛ عشق يعني رفتن با پاي سر عشق يعني دل تپيدن بهر دوست ؛ عشق
يعني جان من قربان اوست
به هم بزن همه ی خواب های دنیا را
و مثل صاعقه با پاسخی صریح و سبک
به آتشم بکش_این خرمن معما را_
ببین!_در آیینه ی صورتم ببین!_بی تو
چگونه بافته ام زلف خستگی ها را
درون من سبلانی چنان فرو می ریخت
که زیر چکمه ی چوپان به خاطر سارا
کنار پنجره اما چقدر خوشبختیم
از اینکه پنجره فهمیده قصه ی ما را
چنان دچار هستم که طرز زندگی ام
به باد می دهد افسانه ی زلیخا را
و تو که دیکته کردی به شعر های جهان
صراحت اخوان را،سکوت نیما را
هزار سال هم از خواب بر نخواهم خواست
چگونه سر کنم ای خوب!بی تو فردا را
دلم گرفته امشب مثل هواي برفينه خنده اي نه شوري نه قصه اي نه حرفي
اي روح مهرباني آيينه ي صداقت
فرداي روشن من مديون چشمهايت
آيينه شو مکدر از باغ آتشينم
با ياد رويت امشب بيدار مي نشينم
با ياد تو اميدي در چشم من درخشيد باران شوق آمد دنيا دوباره خنديد
خورشيد رفته در خواب اي ماه من کجايي
آغوش کوچه باز است تا از سفر بيايي
دلم مي خواهد احساسم را بداني ، اما چيزي را كه در قلبم مي جوشد نمي توانم به روي اين كاغذ سرد و تهي بياورم ، كلمات مرا تنها گذاشته اند و از من مي گريزند .مگر كيستم من ؟ يك قلب تنهايم . قلبي لبريز از ياد تو .
عشق من ، به تو ، آلوده به يك نياز و شهوت زود گذر نيست .
اجاق كهنه و سرد درون قلب من ، به معجزه ، مهر و عشق تو ، گرمي مي يابد و مرا زنده مي دارد .
من ، دلم ،
به تصويري از تو ، دلخوش است .
كنج تنهايي ، همين تصوير زنده مي دارد ، مرا .
مگيرش از من گر زنده مي خواهي مرا . . .
برای تو مي نويسم : ديدگانم براي اين آمده اند تا تو را تماشا كنند.
براي تو مي نويسم : لبانم براي اين آمده اند تا نام تو را فرياد كنند.
براي تو مي نويسم : دستهايم براي اين آمده اند تا به دور تو حلقه شوند.
براي تو مي نويسم : گامهايم براي اين آمده اند كه به سوي تو بشتابند.
براي تو مي نويسم : قلب من براي اين آمده است كه تو رو بستايد.
براي تو مي نويسم : دل من براي اين آمده است كه تو را در خود بنشاند.
براي تو مي نويسم : جان من براي اين آمده است كه به پاي تو قربان شود
براي تو مي نويسم چون دوستت دارم
I am writing for you
برای تو مي نويسم : ديدگانم براي اين آمده اند تا تو را تماشا كنند.
براي تو مي نويسم : لبانم براي اين آمده اند تا نام تو را فرياد كنند.
براي تو مي نويسم : دستهايم براي اين آمده اند تا به دور تو حلقه شوند.
براي تو مي نويسم : گامهايم براي اين آمده اند كه به سوي تو بشتابند.
براي تو مي نويسم : قلب من براي اين آمده است كه تو رو بستايد.
براي تو مي نويسم : دل من براي اين آمده است كه تو را در خود بنشاند.
براي تو مي نويسم : جان من براي اين آمده است كه به پاي تو قربان شود
براي تو مي نويسم چون دوستت دارم
I am writing for you
اگر باران بودم ان قدر می باريدم تا غبار غصه هايت را از بين ببرم
اگر گلی بودم شاخهای از خودم تقديمت ميکردم
اگر بهار بودم شکوفه ای از عشق تقديمت ميکردم
اگر ساز بودم آهنگ عاشقی را برايت می نواختم .
اما افسوس که نه باران نه گل نه اشکم نه بهارم ونه سازم !
اما هر چه هستم و هر جا باشم با تمام وجود خواهم گفت :
(( دوستت دارم ))
چه روزها را شبیه آه بودم همیشه در تبی جانکاه بودم
ولی امروز که بودم در کنارت ستاره درکنار ماه بودم
I LOVE YOU MY LOVE
زندگی جاريست
مثل پرواز نگاه در تمنای نگاهی ديگر
زندگی خواهم کرد. در جهانی که پر از وسوسه هاست
من به آن ناز که در چشم تو هست و به آن پاکی که قلب تو هست
و به عشق که در آن بالاست دلخوشم
دوست دارم هر روز پنجره روحم را به سوي تو باز كنم و عاشقانه با تو حرف بزنم ، دوست
دارم هر وقت دفترم مه آلود مي شود و تن حرفهايم درد مي گيرد آنها را به ملاقات تو بفرستم ،
دوست دارم وقتي با تو گفتگو مي كنم هيچ كبوتري ميان حرفم نپرد و آنقدر محو چشمان تو باشم
كه حتي اگر زمين از سقف هستي فرو ريخت پلك بر هم نزنم ....
دوستت دارم عزيزم
I LOVE YOU
SENI SEVIUROM
وجود حقيقت گويم را به تو می سپارم تا بخوانی اسرار درونم
احساس پر تلاطمم را با تو همراه می کنم
نوای بی کلامم را با تو هم ساز می کنم
آهنگ زندگی ام را به تو تقديم می کنم
تا بدانی چقدر در تو بی پروايم
چقدر بی تو با غمها هم سازم
ای روشنی قلبم به تو می انديشم
شبها و روزهايم را به تو می سپارم
تا پرسازی فردايم ...........
خونه اونجاست خونه من
جایی که هستی تو با من
خونه خونم دستای تو
جای امن موندن من
خونه اونجاست خونه من
جایی که هستی تو با من
خونه خونم دستای تو
جای امن موندن من
خونه اونجاست که صداته
پر عطر نفساته
جایی که رو درو دیوار
همه جا نقش اون چشاته
خونه اونجاست که صداته
پر عطر نفساته
جایی که رو درو دیوار
همه جا نقش اون چشاته
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
خونه تو خونه من
این حریم پاک و روشن
تکیه گاه و سنگر من
قبله گاه و باور من
خونه ای که از من و تو
تا ابد میمونه باقی
خونه ای از پیچک و یاس
گل مریم و اقاقی
پر از عشقو سخاوت
پر از عطرو طراوت
با حقیقت خو گرفته
با محبت کرده عادت
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
خونه تو خونه من
این حریم پاک و روشن
تکیه گاه و سنگر من
قبله گاه و باور من
خونه ای که از من و تو
تا ابد میمونه باقی
خونه ای از پیچک و یاس
گل مریم و اقاقی
پر از عشقو سخاوت
پر از عطرو طراوت
با حقیقت خو گرفته
با محبت کرده عادت
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
خونه عشقه
خونه عشقه
خونه عشق بهشته
پر رمزه
پر رازه
همه ایثارو نیازه
با تو بودن،
آن يگانه حسی است که نهانترين لايه های روحم را مورد خطاب قرار داده ،
و آرامشی جاودانه را برايم به ارمغان می آورد!
با تو بودن،
آن يگانه آرزوئی است که در تمام لحظاتم از خدا ميخواهم به التماس!
با تو بودن،
آن يگانه خواهشی است که هر بار که آنرا به من هديه می کنی،
باز هم کودکی می شوم که بهترينها را هديه گرفته است!
با تو بودن،
لحظاتی است که قلبم باز به طپشی بی اختيار می افتد!
با تو بودن،
لحظاتی است که تاب زل زدن نگاهت را نمی يابم!
با تو بودن،
بالاترين حس لذتی است که مانندش را سراغ ندارم!
آرامم می کنی !
مانند يک روز آفتابی با آسمانی آبی در کنار يک ساحل آرام!
با تو آرامم، با تو سرشارم و لبريز!
با تو خود خود خودم!
با تو راستم ،با تو زلالم ، با تو شفافم ،
با تو فقط توام فقط خود خود تو!
باز هم برای با تو بودن ،
هيچ چراغ قرمزی وبالاتر از آن ،
هيچ خط قرمزی جلو دارم نيست!
باز هم برای با تو بودن سر از پا نمی شناسم !
باز هم برای با تو بودن از تمام قدرت رخش نقرآبيمان کمک می گيرم!
که حتی ثانيه ای را از دست ندهم،
که از دست دادن هر ثانيه از با تو بودن، ديگر جبران نمی شود!
برای
با تو بودن،
ديوانه می شوم ،
برای
با تو بودن،
تا انسوی مرز جنون می روم!
با تو بودن،
نگاهی دريائی برايم به ارمغان می آورد!
با اون نگاه عاشقت گفتی به من دوست دارم
چشام به تو خندیدو گفت
آره منم ... دوست دارم
با یک نگاه تو به من رو کردی.رو به این سو کردی
گفتی سلام
با یک کلام منوجادو کردی.صید آهو کردی
گفتم سلام
از همون لحظه اول تو گرفتی منو از من
زندگیمون مال هم شد
من شدم تو... تو شدی من
عشقو تا زنده هستم... توی قلب خود نگه دار
با سلام اومدی اما... تو نگو خدا نگهدار
با اون نگاه عاشقت گفتی به من دوست دارم
چشام به تو خندیدو گفت
آره منم ... دوست دارم
با یک نگاه تو به من رو کردی...رو به این سو کردی
گفتی سلام
با یک کلام منوجادو کردی...صید آهو کردی
گفتم سلام
شايد در چشمان دنيا ، تو فقط يك نفر باشي
ولي براي من تمام دنيايي
به کجاها برد ما را؟
نشد این عاشق سرگشته صبور
نشد این مرغک پر بسته رها
به کجا می روم یارا؟
به کجا می برد مارا؟
ره این چاره ندانم به خدا
به خدا
نشود دل نفسی از تو جدا
به خدا
به هوایت همه جا در همه حال
به امیدی بگشایم شب و روز پر و بال
آدمها بعضی آفتابی اند، وجودشان گرمابخش و زندگی آفرين است.
بعضی ابری اند، همواره مانع رسيدن به حقيقت می شوند.
بعضی بارانی اند، وجودشان موجب رحمت و برکت است.
بعضی مثل سايه اند، وجودشان باعث آرامش خاطر است.
بعضی مثل رود اند، همواره جاری و نا آرام ، می خروشند.
بعضی مثل مزرعه اند، بخشنده . سخاوتمند.
بعضی مثل کويرند، خشک و سوزان و دست نايافتنی.
بعضی مثل آسمانند، آبی و بلند و شگفت انگيز.
می خواهم بدانم شما چگونه ايد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 
به من بگین چطور آدمی هستین
بي كران و سبز و آبي قد يه دنيا بزرگي
تو هنوز يه اتفاقي كه برام تازگي داري
واسه دلواپسيهام خبراي خوش مي آري
عصمت نام تو رمزه بال و پر گشودن من
آسموني و زلاليت راز آيينه بودن من
كوله بار مونو پر كن كه حالا وقته عبوره
همسفر بزن به جاده راهمون سخته و دوره
دستامو بگير تو دستتات وقت تنهايي و غربت
تكيه گاه خستگيم باش توي اين كوير وحشت
كفرش همه ايمان شد٬تا باد چنين بادا
ملكي كه پريشان شد٬از شومي شيطان شد
باز آن سليمان شد٬تا باد چنين بادا
هم باده جدا خوردي٬هم عيش جدا كردي
نك سرده مهمان شد٬تا باد چنين بادا
زان خشم دروغينش٬زان شيوه ي شيرينش
عالم شكرستان شد٬تا باد چنين بادا
شب رفت صبوح آمد٬غم رفت فتوح آمد
خورشيد درخشان شد٬تا باد چنين بادا
از دولت محزونان٬وز همت مجنونان
آن سلسله جنبان شد٬تا باد چنين بادا
عيد آمد و عيد آمد ياري كه رميد آمد
عيدانه فراوان شد٬ تا باد چنين بادا
مژده ای دل که مسیحا نفسی میاید
آری می آید تا این دل پژمرده را از مرگ برهاند
می آید تا به تمام وجود دوستش داشته باشم
می آید تا همه زندگیم را در او خلاصه کنم
می آید تا مرا از دلتنگی برهاند
می آید تا بیاموزد مرا ...
بیاموزد عشق را ...
شادی را ...
زیباییی را ...
زندگی را
آمدنش مبارک
این متن از خوده خودم بود
منو بی نظر نذارین
هميشه آخرش خوب می شه
اگه خوب نشد بدون آخرش نيست
به دو چيزاعتقاد دارم
يكي خدا وديگري تو
من در اين دنيا دو چيز ميخواهم
يكي تو وديگري خوشبختي تو
من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم
یكي تو وديگري برای با تو موندن
تاهمیشه دوستت دارم
به دو چيزاعتقاد دارم
يكي خدا وديگري تو
من در اين دنيا دو چيز ميخواهم
يكي تو وديگري خوشبختي تو
من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم
یكي تو وديگري برای با تو موندن
تاهمیشه دوستت دارم
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
تو كتابا عشقو خوندم , عكس خورشيدو سوزوندم
جاي خورشيد تو كتابا , نقش چشماتو نشوندم
توي شبهاي من و تو , لب عاشق بي صدا نيست
توي دنياي من و تو , واسه غم ها ديگه جا نيست
تو همون عشقي كه با تو , غض كينه ها مي ميره
از تو دستاي لطيفت , مرغ شادي پر ميگيره
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
تو كتابا عشقو خوندم , عكس خورشيدو سوزوندم
جاي خورشيد تو كتابا , نقش چشماتو نشوندم
اين نه شعري بي نشونه ,نه تب داغ شبونه
خون عشقه توي رگهام , كه از عاشقي مي خونه
تو نگاهت عشقو ديدم , تپش قلبو شنيدم
توي جاده هاي احساس , من به عشق تو رسيدم
كوه نور من همه شور من
اي ستاره پر غرور من
اي پناه من تكيه گاه من
دل شكسته بي گناه من
من كه زندگيمو باختم واسه يه لحظه ديدنت
نزار باز دلم بسوزه دوباره وقت رفتنت
بي تو دلم خون ميشه اگه نيايي
تو سينه داغون ميشه بگو كجايي
زمين می لرزد و شايد هم دلم... .
گويی سهاب هم نگاهم می کند... .
***
سپيده سر زده است...بی گمان رفته است...ياکريم در هياهوی پريدن نگاهم می کند...پيشانيم می درخشد...بی ترديد مهر بوسه اش بر پيشانيم نقش بسته است... .
عاقلان چگونه بگویم : که من دیوانه نیستم
بلکه سخت عاشقم
وقتي بـه تـو مي رسم پنـجـره بال در مي ياره
هواي برفي هم باشه از آسمون گل مي باره
چه حال و احواليه عشق
چه حال و احواليه عشق
روشـــنــه باقــيــه غـــزل چه احـتــيـاج به گـفـتـنـه
زبون واژه بند مي ياد وقتي که عشق حرف مي زنه
جـفـت خـدا مي شــه دلـم تـو رو کـه پـيـدا مي کنه
ايــن ادعــاي مــعـــجـــزه جــهــانـــو زيــبـا مي کنه
چه حال و احواليه عشق
چه حال و احواليه عشق
وقتي بـه تـو مي رسم ستـاره غنچه مي کنه
آفتاب لـب بـوم غروب بيا ببـيـن چـــه مي کنه
وقتي بـه تـو مي رسم پنـجـره بال در مي ياره
هواي برفي هم باشه از آسمون گل مي باره
چه حال و احواليه عشق
چه حال و احواليه عشق
سر دفتر عالم معانی عشق است سربیت قصیده جوانی عشق است
ای آنکه خبر نداری از عالم عشق این نکته بدان که زندگانی عشق است
هیچکسی مثل منو تو زنده در هوای هم نیست
هیچکسی مثل منو تو جفت هم نیمه هم نیست
نباید بین منو تو نفسی فاصله باشه
وقتی میتونه جدایی مثل یک افسانه باشه
بیا تا با هم بسازیم خونه عشق رو دوباره
وا کنیم پنجره هاشو رو به مهتاب و ستاره
هیچکسی مثل منو تو زنده در هوای هم نیست
هیچکسی مثل منو تو جفت هم نیمه هم نیست
منو تو با هم می تونیم پلی تا خورشید بسازیم
تا به فردایی دوباره شب رو یک نفس بتازیم
چرا بی هم دیگه باشیم وقتی تنهایی عذابه
وقتی لحظه های دیدار برامون مثل یک خوابه
هیچکسی مثل منو تو زنده به هوای هم نیست
هیچکسی مثل منو تو جفت هم نیمه هم نیست
نباید بین منو تو نفسی فاصله باشه
وقتی میتونه جدایی مثل یک افسانه باشه
خدا به تو دو تا پا داد تا با اونها راه بري.دو تا دست داد تا نگاه داري .دوتا گوش داد تا بشنوي
دوتا چشم داد تا ببيني....
ولي چرا فقط يک قلب داد؟!
چون قلب دوم تو رو به کس ديگري داد تا اونو پيدا کني
و من پیداش کردم
بنشين و با من ، با خودت خلوت كن ای دوست
مانند راز يك معما سختی اما
اين راز را بگشا ، مرا راحت كن ای دوست
****
ليلا ی شب های خيابان گردی ام باش
يادی هم از اندوه مجنونت كن ای دوست
تا عزلت دلتنگی ام پايان پذيرد
از وسعت بی رنگی ات صحبت كن ای دوست
****
يك شهر با من دشمن اند ، اما فقط تو
با من به پاس دوستی بيعت كن ای دوست
که می گیرند در شاخ تلاجن رنگ سیاهی
وزان دل خستگانت رااست اندوهی فراهم
تو را من چشم در راهم
شباهنگام در آن دم که برجا دره ها چون مرده ماران خفتگان اند
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام
گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمی کاهم
تو را من چشم در راهم
آدم که دلتنگ می شود ... چه فکرها که نمی کند ...
چه انديشه ها که در خيال خود ندارد ... و چه روياها ...
که گاه خنده را طراحی می کند بر لبان ...
و گاه غم را بغضی می کند شکسته در سينه
تا در پی بهانه
قطره اشکی جاری شود بر گونه ها
هيچ کس موقع پژمردن فصل....با گلی تازه به باغم نرسيد
هيچ کس...
هيچ کس بازو به بازويم نداد ...ای روزگار
گل پريشان شد ،زمستان شد بهار...
هيچ کس اين روزها هم درد و هم رازم نشد
آگاه از درد منو دلتنگی سازم نشد ...باد زير بال پروازم نشد ...
هيچ کس ...!
قطره خيلي كوچيك بود.از اون بالا يك نگاهي به دريا كرد.شمسار شد.من چگونه به اين كوچيكي...اما فرصت كم بود.با سرعت به پايين سقوط مي كرد.
واي چه لذتي داشت در دريا غرق شدن.چه عظمتي ,حتي واسه اون قطره كوچیك
بگذار قطره ای از دریای تو باشم
و فقط برای تثبیت موقعیت
اما من امروز می خواهم حرف هایی از دلم بگم و فقط به خاطره تو
ای بهترین برای من
تو اون قدر خوبی که حاضر شدی به خاطره اینکه یک نفر رو از ذلالت بیرون بکشی
با اینکه اون بد ترین بود
اما تو تو دلت جاش دادی و
و اونقدر دلت رو براش تنگ کردی که دیگه جایی برا بهترین ها باقی نمود
الهی فدای اون دل قشنگت بشم من
